The shadow of the day

Η ζωή μας σημαδεύεται από μερικές άσχημες στιγμές, που όσα χρόνια κι αν περάσουν δε θα τις ξεχάσουμε ποτέ. "Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός" λένε... Όχι, δεν είναι. Τίποτα δε γιατρεύει ο χρόνος. Τίποτα. Το αίμα σταματά, η πληγή κλείνει, αλλά το σημάδι μένει εκεί, μια ουλή να σου θυμίζει τι έχει συμβεί. Μπορεί να μην πονά πλέον, αλλά κάθε φορά που την αγγίζεις νοιώθεις ότι κάτι δεν είναι όπως θα το ήθελες.
Καθώς περνάει ο καιρός, ο πόνος σίγουρα δεν είναι πια ο ίδιος. Η ένταση του πόνου μειώνεται, γιατί πολύ απλά αλλάζει η καθημερινότητά μας. Το τοπίο μεταβάλλεται και νέα πρόσωπα και καταστάσεις της ζωής μας μάς οδηγούν σε μια εσωτερική ηρεμία και ισορροπία. Φαινομενική τουλάχιστο. Γιατί η ουλή είναι πάντα εκεί. Το πρόσωπο ενός περαστικού, μια σκηνή στο δρόμο, μια φράση ενός γνωστού μπορούν να φέρουν το χέρι πάνω στην ουλή και τότε συναισθήματα καλά κρυμμένα στο βάθος της μνήμης ξεχύνονται, ικανά να μας κυριεύσουν πάλι. Τίποτα δε γιατρεύει ο χρόνος. Τίποτα. Ο πόνος υπάρχει, απλά η μορφή του έχει αλλάξει.

And the shadow of the day will embrace the world in grey...